Este Congreso comenceino con mal pé.

O día anterior fómonos para  Coruña para deixar todo o máximo organizado posible e, non ter que andar a correr o Sábado. Ben, fomos directos para o PALEXCO, estivemos alí ata as dez e pico, logo cenamos e  marchamos para o Hotel.

Desfago o bolso, e….., leñe non collín calcetíns, bueno non pasa nada….ten arreglo. Sigo colocando todo e,  de repente, ostras!!! o neceser do maquillaxe…Isto xa é moito máis grave que o dos calcetíns, isto non ten arranxo, eu sen maquillaxe, e agora….pois nada, toca esperar ao sábado e ir a unha das droguerías da Calle Real, pero claro non abren ata as dez, bueno olle pois si non hai máis remedio toca esperar ata as dez. Así que o Sábado antes do Congreso percorrín a Calle Real como 10 veces, pero iso non é o peor, no, o peor é que chovía, e moito. Ao final abriu IF, estaba salvada!, comprei o que necesitaba e de volta para o Hotel, as 10:20 estaba lista e no Congreso.  E pensaredes, esta tía está mal da sesera, tanta complicación polo maquillaxe, pois si, e que para min forma parte da rutina diaria antes de ir a traballar, é como ducharme ou lavar os dentes, levo tantos anos facéndoo que senón paréceme que me  falta algo.

Chego ao Congreso, por alí todo ben, o plenario xa o deixara listo do día anterior así que só era revisar que todo seguira no seu sitio,  subín para organización, por alí tamén todo ben, xa estaban os rapaces da Comisión de Credenciais e só tocaba facer a acta. As 11 xa estaban acreditados case tódolos Delegados e Delegadas. COMEZABA O ESPECTÁCULO.

Logo todo foi moi rápido, intervencións, votacións, montaxe novamente do Plenario, da Executiva con Tere, máis votacións , máis intervencións….e, polo medio, algunha que outra escapadiña para falar con amigos, porque o bo deste Congreso, alomenos para min, é que coñecía a case todo o mundo, co cal puiden intercambiar impresións con uns e con outros.  Con Jorge de Negreira charlei un bo ratiño, con Manolo de Miño fixen unha aposta, que por certo perdín, Manolo déboche dúas copas, pero non sabes canto me alegro de deberchas. A Fernando Martínez padre conteille as miñas penas, coma sempre, e que sabe escoitar tan ben, é tan sabio. Cos rapaces de Xuventudes rinme moito, con Mari Jartín que é unha coñera.

E que vos vou a dicir, polo demais  todo ben, e, non me preguntedes porque pero eu saín moi feliz deste Congreso.  Moi satisfeita e realizada e sobre todo moi orgullosa dos meus compañeiros e compañeiras, de xente como Emilio, Katy, Nachete, Iván, Jose, María, Tamara, Augusto, Xaime, Montse, Jorge, e moitos outros que foron sinceros e coherentes coas súas ideas con independencia do bando ao que pertenceran.

O que si, a  min recordoume este Congreso as eleccións municipais. Todos aqueles que fóstedes algunha vez nunha lista ou participastes  nunha campaña sabedes que hai tres clases de veciños;

- Hai o veciño que lle vas dar a gorra, ou o bolígrafo, - que por certo aproveito para dicir que nas Municipais do 2007 a Mazaricos non lle deron nin un triste chupa e tiven que eu andar a pedir condóns aos de Xuventudes e comprando gorras para non ir cas man valeiras as casas, espero que a nova Executiva sexa algo máis xenerosa cos pequenos-, e che di que si, que che vai votar que non teñas ansia, bla, bla, bla. E ti contas, nesta casa son 4, tres para un lado un para o outro, tate! xa está…

- Logo está o veciño sinceiro que xa directamente che di:  ”no eu vótolle a Santos porque é moi boa persoa, eu sinto pero…”  Entón contas novamente, aquí xa nada, cero,  sigamos logo.

- E, finalmente están os “queda ben” como meu pai, que veñen os do PPa pedir o voto lles di: “si, ti non te preocupes, na nosa casa somos 3 a votar e imos repartir, un para o PP, outro para o PSOE e o outro para o BNG”, e claro,  saes de xunta alguén tan equitativo e dis bueno pois aquí outro votiño xa o teño.

Total que xa comezas a facer as túas contiñas, 3 da casa de fulaniño e máis un de menganito, ben, ben esto vai ben…pero amig@s,  chega a hora do reconto e a ti non che saen os números por ningún lado, porque claro, as contas da casa nunca dan coas da plaza e os humanos a maioría somos mentireiros por natureza, así que non debemos fiarnos nunca de ninguén porque a carne é débil e uns tubiños nunha leira ou un camión de gravilla na eira…buf!!!

A.M.P

Pouco podo decir deste Congreso, salvo que saiu elexido con moita sorpresa Ricardo Varela Sánchez.

E dende aquí dedicarlle a Lucho a miña aperta máis forte.

Lucho ; ” Tres facultades hay en el hombre: la razón que esclarece y domina; el coraje o ánimo que actúa, y los sentidos que obedecen” Platón

P.A.M

O pasado Sábado, día 03 de Outubro, celebrouse o primeiro Congreso Provincial do PSdeG-PSOE, o de Pontevedra.

Eu ata hoxe non me parei a pensar en que ao final é un fito histórico dentro do Partido en Galicia, pois estamos a adaptar a nosa estrutura orgánica ao resto do estado, só faltaba Galicia por facelo, e, agora estamos no camiño de constituír unha nova maneira de funcionar. -As veces os que traballamos dentro da organización non sopesamos o que estamos a facer, senón que, o que facemos saia ben, nos paramos nas formas pero non no fondo-.

Foi un Congreso tranquilo, onde se previa unha soa candidatura, a de Modesto, aínda que sempre che queda a dúbida do que pode facer Gonzalo Caballero, pero, ao final só obtivo dous minutos ao principio, coa  súa habitual interpelación á mesa do Congreso, presidida por Paula Fernández – a Alcaldesa de Silleda- para solicitar que se abrise o debate dentro do Plenario. Na orde do día non se contemplaba esta posibilidade, e, como  esta foi aprobada por asentimento por parte dos delegados, todo se quedou en nada, -teño que confesarvos que eu rezaba para que non se cambiase, non porque non quixera oir aos Delegados,  senón porque penso que a día de hoxe seguiriamos alí escoitando a Gonzalo-, ademais os Delegados tiñan a posibilidade de facer as súas intervencións na propia Comisión de Estatutos expoñendo todo o que considerasen oportuno en canto a estrutura e funcionamento, de modo que non se restrinxían os seus dereitos a participar abertamente, o cal da tranquilidade.

Traballamos moito, pero tamén nos rimos, eu como sempre facendo o parvo con Javier Castiñeiras, porque había un ROLL-UP do PSdeG-PSOE, – isto é unha especie de pendón que colga dun pao-, e collémolo no corredor de arriba e simulamos unha procesión con música e todo…pártome con Javi.  Nas votacións comendo empanada de bacallau, con Dieguiño na comida…, con Blas berrando un co outro todo o día, como sempre polo traballo….aínda que ao final Blas sempre ten a razón, xa non sei pa que discuto con el, con Marisa no Plenario, que gran traballo fixo Marisa, con Mila e os seus nervios, co Comité Electoral..,a verdade, con todos os que colaboraron e traballaron que foron estupendos.

En fin, que só desexo que os restantes congresos saían tan ben ou mellor que este, porque eu pola miña parte espero corrixir os erros cometidos.

Si queres ver máis fotos clika aquí.

P.A.M

Esta é unha enquisa que se estaba a facer a través de Facebook:

Miguel Ángel González Batista Gotico power!

 

 ¿Las hijas de Zapatero o los hijos de Aznar? Miguel voted for Las hijas de Zapatero.

Possible answers:
• Las hijas de Zapatero
• Los hijos de Aznar.

 

Results: ¿Las hijas de Zapatero o los hijos de Aznar?

	Las hijas de Zapatero 2,977
	Los hijos de Aznar. 778

Pero o que realmente me ten sorprendida é ao que chega a xente a través dunha rede social pública, deíxovos algun  dos comentarios para que vos mesmos xuzguedes. ¿É necesario acadar estes extremos de insulto?

Destripador Quim Castro16:36

Pij0s f4scistas de mi3rda que no teneis ni idea de lo que es la vida real… Adinerados afortunados… Hijos de p*ta

Como xa todo o mundo sabe a estas alturas, o sector leiteiro está a vivir a súa etapa máis dura, os prezos da leite en orixe desplomáronse debido aos poucos escrúpulos da maioría das empresas distribuidoras e manufactureiras.  Pero ¿de quen é a culpa?, dos consumidores, das superficies comerciais das distribuidoras, dos gobernos…

Si por un momento te paras en algúns supermercados onde teñen os lácteos podes observar como hai marcas que venden o litro de leite a 0,50 céntimos, entón, como vas a pagar un prezo razoable en orixe.

Pois ben, dado este problema os gandeiros de Mazaricos decidiron copiar algo que dende fai algún tempo veñen facendo os productores doutras comunidades. Vender directamente o leite a través de máquinas expendedoras.

Déixovos un vídeo onde sale o Secretario de Organización do PSdeG-PSOE de Mazaricos, Juan Carlos, explicando como teñen pensado levar  a cabo esta iniciativa. Que orgullo coñecer xente como Juan porque ademais de boa persoa é emprendedor.  Pincha no titular:

“Os gandeiros de Mazaricos pretenden vender o leite en máquinas expendedoras“

P.A.M

Deíxovos un vídeo co que me partín de risa, o ”chofere”  é do Pino de Val, por iso se menciona tanto Mazaricos.

P.A.M

Hoxe fun consciente da cantidade de tempo que levo sen entrar no meu propio blog, algo que dende logo non está nada ben, pero o certo é que o mes de Xullo foi unha tolemia de traballo e o mes de Agosto estiven de vacacións, e confeso que desconectei de todo o que tiña que ver con un ordenador.

Pois ben, ante todo pedir desculpas aos que me deixastedes comentarios e que non aprobei ata hoxe porque nin sequera sabía que os tiña, e, neste senso quero dar especialmente as gracias a  María que me escribe dende Suiza no post “Por favor non sexamos víctimas da carretera”, de verdade María, moitas gracias por facerme emocionar.

Estas vacacións foron diferentes as vividas ata agora, quizais pola nova etapa que estou a descubrir e que fai que cada día sexa diferente e novidoso. Non saín de Galicia pero si que aproveitei para ir a lugares onde nunca estivera ou que coñecía moi vagamente.

Pero sen dúbida o máis  interesante é a volta no traballo, xa que, é onde máis te podes sorprender.

Seguimos con obras, con máis e máis tabiques, somos como abelliñas nunha colmea. Pero sen dúbida a gran novidade é que puxeron unha máquina de café na Rúa do Pino, custa 35 céntimos, e tes que meter a cantidade exacta porque ao parecer a maquiniña non da cambio.

Eu teño a teoría de que a partires de agora cando saian da Executiva os/as  seus/ suas compoñentes van ter a súa CÁMARA CAFÉ particular, así como todos os/as que tomen  algo diante da mesma,-eu que non tomaba café creo que vou a empezar a tomalo e todo-,  vai ser ben divertido olle!!!, en canto aos personaxes que a interpretan deixoo a imaxinación de cada un…

En fin, que os meses vindeiros pintan interesantes, dígovolo eu…de Congreso en Congreso e entro porque me toca.

A.M.

Estimad@s amig@s eu teño a teoría de que un Concello non existe ata que aparece no programa “Desde Galicia para el Mundo”.

E, por fin este Sábado obrouse o milagre polo que tantos anos levabamos rezando, o magazine internacional ” Desde Galicia para el Mundo”  dedicoulle unha reportaxe ao Concello onde eu me criei.

Déixovos un enlace para os que queirades ver algo máis da miña terra.

http://www.galiciaparaelmundo.com/blog/index.php?tipo=videos&s=mazaricos

P.A.M.M

Xa fai moito tempo que non me paro a charlar un ratiño con vos, estivemos de campaña o cal implica deixar de ter vida propia para vivir a dos demais.

Hoxe, día de peche de campaña síntome especialmente triste, sinto moita tristeza polos que vamos despreciando no camiño, sinto tristeza pola xente que realmente vale a pena e a deixamos na estacada indefensa e soa, sinto tristeza porque loitas contra un imposible, sinto tristeza pola dor e decepción de moitos, e sinto tristeza por xente tan marabillosa que hai por aí defendendo uns ideais nos que ao final tan só eles creen, uns ideais que outros usan para encumbrarse pero que só os embelecen como persoas.

E, sobre todo sinto tristeza polo egoísmo do poder…e por todos aqueles que nacen cunha estrela que non se merecen e que a apagan cada vez que lle fan dano aos menos afortunados.

Isto vai por ti N. e por toda a xente que sufre por defender os ideais que outros machacan.

Dende o pasado Xoves estamos novamente en CAMPAÑA.

O certo é que teño a impresión de que nunca deixamos de estalo…levo sentindo isto dende Agosto de 2008 cando se previu un adiantamento das Autonómicas. Dende ese  momento estamos a voltas con listas, actos, mitines… Este traballo xa me resulta rutinario e monótono, quizais porque me tocou a etapa máis electoral e congresual…e, ao fin e o cabo XA TODO ESTÁ INVENTADO!!!

P.A.M