O Congreso de Lugo

Pouco podo decir deste Congreso, salvo que saiu elexido con moita sorpresa Ricardo Varela Sánchez.

E dende aquí dedicarlle a Lucho a miña aperta máis forte.

Lucho ; ” Tres facultades hay en el hombre: la razón que esclarece y domina; el coraje o ánimo que actúa, y los sentidos que obedecen” Platón

P.A.M

Os Congresos Provinciais, Pontevedra

 

 

O pasado Sábado, día 03 de Outubro, celebrouse o primeiro Congreso Provincial do PSdeG-PSOE, o de Pontevedra.

Eu ata hoxe non me parei a pensar en que ao final é un fito histórico dentro do Partido en Galicia, pois estamos a adaptar a nosa estrutura orgánica ao resto do estado, só faltaba Galicia por facelo, e, agora estamos no camiño de constituír unha nova maneira de funcionar. -As veces os que traballamos dentro da organización non sopesamos o que estamos a facer, senón que, o que facemos saia ben, nos paramos nas formas pero non no fondo-.

Foi un Congreso tranquilo, onde se previa unha soa candidatura, a de Modesto, aínda que sempre che queda a dúbida do que pode facer Gonzalo Caballero, pero, ao final só obtivo dous minutos ao principio, coa  súa habitual interpelación á mesa do Congreso, presidida por Paula Fernández – a Alcaldesa de Silleda- para solicitar que se abrise o debate dentro do Plenario. Na orde do día non se contemplaba esta posibilidade, e, como  esta foi aprobada por asentimento por parte dos delegados, todo se quedou en nada, -teño que confesarvos que eu rezaba para que non se cambiase, non porque non quixera oir aos Delegados,  senón porque penso que a día de hoxe seguiriamos alí escoitando a Gonzalo-, ademais os Delegados tiñan a posibilidade de facer as súas intervencións na propia Comisión de Estatutos expoñendo todo o que considerasen oportuno en canto a estrutura e funcionamento, de modo que non se restrinxían os seus dereitos a participar abertamente, o cal da tranquilidade.

Traballamos moito, pero tamén nos rimos, eu como sempre facendo o parvo con Javier Castiñeiras, porque había un ROLL-UP do PSdeG-PSOE, – isto é unha especie de pendón que colga dun pao-, e collémolo no corredor de arriba e simulamos unha procesión con música e todo…pártome con Javi.  Nas votacións comendo empanada de bacallau, con Dieguiño na comida…, con Blas berrando un co outro todo o día, como sempre polo traballo….aínda que ao final Blas sempre ten a razón, xa non sei pa que discuto con el, con Marisa no Plenario, que gran traballo fixo Marisa, con Mila e os seus nervios, co Comité Electoral..,a verdade, con todos os que colaboraron e traballaron que foron estupendos.

En fin, que só desexo que os restantes congresos saían tan ben ou mellor que este, porque eu pola miña parte espero corrixir os erros cometidos.

Si queres ver máis fotos clika aquí.

P.A.M

O Facebook como vía de insulto

Esta é unha enquisa que se estaba a facer a través de Facebook:
Miguel Ángel González Batista Gotico power!
 
E este é o resultado da mesma en canto a números:
 
Results: ¿Las hijas de Zapatero o los hijos de Aznar?
Autoscale-100x100
Las hijas de Zapatero
2,977

  

Autoscale-100x100
Los hijos de Aznar.
778
 

Pero o que realmente me ten sorprendida é ao que chega a xente a través dunha rede social pública, deíxovos algun  dos comentarios para que vos mesmos xuzguedes. ¿É necesario acadar estes extremos de insulto?

Destripador Quim Castro16:36

A las 490 personas q han votado a l@s hij@s de Aznar… ME DAIS ASCO xDDD

Pij0s f4scistas de mi3rda que no teneis ni idea de lo que es la vida real… Adinerados afortunados… Hijos de p*ta

Judit Martínez Roldán17:48

Ya estamos con esperpentos… ¡Respetadlas!

Pilar Viana Mañez17:50

¿PORQUE TENGO QUE RESPETAR A UNAS ADOLESCENTES ,QUE NO SABEN ESTAR A LA ALTURA QUE DEBEN ESTAR , POR LO MENOS ESE DIA .

Destripador Quim Castro17:51

Vosotros si q sois vomitivos con esos comentarios xDDD

Peperos hijos de puta

Pilar Viana Mañez17:56

SR. DESTRIPADOR, MI MADRE ERA UNA SRA. SU MADRE Y MUCHAS DE IZQUIERDAS ASQUEROSAS SI QUE SON HIJAS DE PUTA

Destripador Quim Castro17:56

LOS PIJOS DAIS VERDADERO ASCO, ¿EH? xDDD

Mereceis un exterminio que se aproxime al Judío.
Yo os metería a todos en un polideportivo y tiraría las bombas de destrucción masiva que buscaban el mono y su esclavo “Ansar”. xDDD

TONTAKOS TODOS jajaja

Pilar Viana Mañez18:01

JAJAJAJ.MUERTOS DE HAMBRE, LADRONES ROJOS DE MIERDA. PARA EL DESTRIPADOR

Leticia López Pérez18:03

¿ Quien quiere a esas dos focas Gore? si dan miedo
 
Sen palabras.
P.A.M

Ante a crise do sector leiteiro novas ideas

Como xa todo o mundo sabe a estas alturas, o sector leiteiro está a vivir a súa etapa máis dura, os prezos da leite en orixe desplomáronse debido aos poucos escrúpulos da maioría das empresas distribuidoras e manufactureiras.  Pero ¿de quen é a culpa?, dos consumidores, das superficies comerciais das distribuidoras, dos gobernos…

Si por un momento te paras en algúns supermercados onde teñen os lácteos podes observar como hai marcas que venden o litro de leite a 0,50 céntimos, entón, como vas a pagar un prezo razoable en orixe.

Pois ben, dado este problema os gandeiros de Mazaricos decidiron copiar algo que dende fai algún tempo veñen facendo os productores doutras comunidades. Vender directamente o leite a través de máquinas expendedoras.

Déixovos un vídeo onde sale o Secretario de Organización do PSdeG-PSOE de Mazaricos, Juan Carlos, explicando como teñen pensado levar  a cabo esta iniciativa. Que orgullo coñecer xente como Juan porque ademais de boa persoa é emprendedor.  Pincha no titular:

Os gandeiros de Mazaricos pretenden vender o leite en máquinas expendedoras

P.A.M

“Sigmund Froid” fai autostop camiño de Mazaricos

Deíxovos un vídeo co que me partín de risa, o ”chofere”  é do Pino de Val, por iso se menciona tanto Mazaricos.

P.A.M

“Cámara Café” na Rúa do Pino

Cámara café

 

Hoxe fun consciente da cantidade de tempo que levo sen entrar no meu propio blog, algo que dende logo non está nada ben, pero o certo é que o mes de Xullo foi unha tolemia de traballo e o mes de Agosto estiven de vacacións, e confeso que desconectei de todo o que tiña que ver con un ordenador.

Pois ben, ante todo pedir desculpas aos que me deixastedes comentarios e que non aprobei ata hoxe porque nin sequera sabía que os tiña, e, neste senso quero dar especialmente as gracias a  María que me escribe dende Suiza no post “Por favor non sexamos víctimas da carretera”, de verdade María, moitas gracias por facerme emocionar.

Estas vacacións foron diferentes as vividas ata agora, quizais pola nova etapa que estou a descubrir e que fai que cada día sexa diferente e novidoso. Non saín de Galicia pero si que aproveitei para ir a lugares onde nunca estivera ou que coñecía moi vagamente.

Pero sen dúbida o máis  interesante é a volta no traballo, xa que, é onde máis te podes sorprender.

Seguimos con obras, con máis e máis tabiques, somos como abelliñas nunha colmea. Pero sen dúbida a gran novidade é que puxeron unha máquina de café na Rúa do Pino, custa 35 céntimos, e tes que meter a cantidade exacta porque ao parecer a maquiniña non da cambio.

Eu teño a teoría de que a partires de agora cando saian da Executiva os/as  seus/ suas compoñentes van ter a súa CÁMARA CAFÉ particular, así como todos os/as que tomen  algo diante da mesma,-eu que non tomaba café creo que vou a empezar a tomalo e todo-,  vai ser ben divertido olle!!!, en canto aos personaxes que a interpretan deixoo a imaxinación de cada un…

En fin, que os meses vindeiros pintan interesantes, dígovolo eu…de Congreso en Congreso e entro porque me toca.

A.M.

Mazaricos en “Desde Galicia para el Mundo”

Estimad@s amig@s eu teño a teoría de que un Concello non existe ata que aparece no programa “Desde Galicia para el Mundo”.

E, por fin este Sábado obrouse o milagre polo que tantos anos levabamos rezando, o magazine internacional ” Desde Galicia para el Mundo”  dedicoulle unha reportaxe ao Concello onde eu me criei.

Déixovos un enlace para os que queirades ver algo máis da miña terra.

http://www.galiciaparaelmundo.com/blog/index.php?tipo=videos&s=mazaricos

 

P.A.M.M

Non é ouro todo o que reluce…

Xa fai moito tempo que non me paro a charlar un ratiño con vos, estivemos de campaña o cal implica deixar de ter vida propia para vivir a dos demais.

 

 

 

Hoxe, día de peche de campaña síntome especialmente triste, sinto moita tristeza polos que vamos despreciando no camiño, sinto tristeza pola xente que realmente vale a pena e a deixamos na estacada indefensa e soa, sinto tristeza porque loitas contra un imposible, sinto tristeza pola dor e decepción de moitos, e sinto tristeza por xente tan marabillosa que hai por aí defendendo uns ideais nos que ao final tan só eles creen, uns ideais que outros usan para encumbrarse pero que só os embelecen como persoas.

E, sobre todo sinto tristeza polo egoísmo do poder…e por todos aqueles que nacen cunha estrela que non se merecen e que a apagan cada vez que lle fan dano aos menos afortunados.

Isto vai por ti N. e por toda a xente que sufre por defender os ideais que outros machacan.

 

Estamos en campaña!!! esto soame….

Dende o pasado Xoves estamos novamente en CAMPAÑA.

O certo é que teño a impresión de que nunca deixamos de estalo…levo sentindo isto dende Agosto de 2008 cando se previu un adiantamento das Autonómicas. Dende ese  momento estamos a voltas con listas, actos, mitines… Este traballo xa me resulta rutinario e monótono, quizais porque me tocou a etapa máis electoral e congresual…e, ao fin e o cabo XA TODO ESTÁ INVENTADO!!!

P.A.M

Por favor non sexamos víctimas da carretera.

evat

Esta fin de semana aconteceu o que nunca queremos que pase, un rapaz de 22 anos de Mazaricos deixou a vida na estrada.

É moi triste, sentes tristeza por el, por seus pais, seus avós, a súa parella…..por todo.

Hai poucas familias en España que non sufriran as consecuencias da estrada, eu, sen ir máis lonxe vivino moi de preto:  “Tiña 11 anos, cando as 11:00 da noite aproximadamente chamaron a porta da nosa casa, era o Alcalde de Mazaricos – hoxe falecido e gran amigo de meu pai – que traía unha nova, daquela aínda non había teléfono en todas as casas e coincidía que o teléfono público estaba na del. Miña tía Carmen, a irmá pequena de meu pai tivera un accidente en Barcelona, ía para celebrar o seu 30 cumpre anos co seu home e os nenos cando se saíu o seu coche nunha curva. Meu pai marchou inmediatamente para o Aeroporto con Manolo (o Alcalde) e alí arreglaron como puideron para que collera un voo con rumbo a Barcelona. Papá conta que nese momento estaba tan cego que non se acordou nin de coller o reloxo, e, entón Manolo quitou o seu e doullo.

Miña nai meteunos na cama a meu irmán e a min con ela e díxonos que a tía estaba moi maliña no hospital, eu recordo que recei ata as 5 da mañan, que foi cando definitivamente nos chegou a nova de que miña tía morrera. Eu sempre pensei que xa estaba morta dende que avisaron a meu pai pero quixen aferrarme á mentira de miña nai.

Ao día seguinte fomos ao colexio, e, aconteceu algo que nunca pasara antes, meu pai veume esperar ao autobús e a súa cara dicíao todo, acababa de perder á persoa que quizais máis quería no mundo. A súa irmá da alma”.

A época seguinte foi gris na miña familia. Por todo isto debemos examinarnos, eu a primeira, e practicar a prudencia.

P.A.M

Entradas siguientes »


 

Noviembre 2009
L M X J V S D
« Oct    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30  

Posts Más Vistos

Páginas

FOTOS

Interparlamentaria cos Albertos

Con ZP

Xantar de Nadal

Xantar de Nadal

Rúa do Pino

More Photos